Þórunn Kristrún Elíasdóttir

Mánudaginn 19. júlí, 2004 - Minningargreinar

ÞÓRUNN KRISTRÚN ELÍASDÓTTIR

Þórunn Kristrún Elíasdóttir fæddist í Stóru-Breiðuvík í Helgustaðahreppi í S-Múlasýslu 3. október 1915. Hún lést á Heilbrigðisstofnun Þingeyinga á Húsavík 10. júlí síðastliðinn.

Þórunn Kristrún Elíasdóttir fæddist í Stóru-Breiðuvík í Helgustaðahreppi í S-Múlasýslu 3. október 1915. Hún lést á Heilbrigðisstofnun Þingeyinga á Húsavík 10. júlí síðastliðinn. Foreldrar hennar voru Elías Jónsson, vélstjóri frá Dagverðarnesi á Rangárvöllum, f. 9. apríl 1896, d. 10. nóvember 1937, og Dagbjört Eyjólfsdóttir frá Vöðlum í Vöðlavík, f. 24. mars 1891, d. 31. október 1978.

Þórunn giftist 16. apríl 1937 Kristjáni Jóni Einarssyni verksmiðjustjóra, f. 27. mars 1902, d. 28. júlí 1946. Foreldrar hans voru Einar Þorsteinsson frá Eyri í Skötufirði og Sigrún Kristín Baldvinsdóttir kona hans. Sonur Þórunnar og Kristjáns Jóns er Elías, forstjóri Kemís ehf. í Reykjavík, f. 11. september 1938, kvæntur Lísbet Bergsveinsdóttur, f. 7. nóvember 1941. Dóttir þeirra er Þórunn Ýr nemi, f. 9. júlí 1976, gift Guðna Má Egilssyni, f. 5. janúar 1974. Synir þeirra eru Elías Guðni, f. 29. sept 1994, Einar Óli, f. 13. október 1996, og Ernir Freyr, f. 17. febrúar 1998.

Þórunn giftist 8. apríl 1950 Eysteini Sigurjónssyni, bankafulltrúa, f. 19. febrúar 1923, d. 4. apríl 1995. Foreldrar hans voru Sigurjón Ármannsson frá Hraunkoti í Aðaldal, kennari á Húsavík, f. 20. ágúst 1896, d. 30. mars 1958, og Þórhalla Bjarnadóttir, f. 6. júní 1905, d. 30. september 1969. Börn Þórunnar og Eysteins eru: 1) Kristján Jón tæknifræðingur, f. 18. júní 1951, kvæntur Sigríði Guðmundsdóttur hjúkrunarfræðingi, f. 14. febrúar 1954. Dóttir þeirra er Ragnheiður Merima, f. 20. febrúar 1993. Af fyrra hjónabandi Kristjáns og Grétu B. Úlfsdóttur, f. 19. nóv. 1951, eru synirnir Eysteinn, f. 26. desember 1972, í sambúð með Sólveigu Jörgensen, og Úlfur tölvunarfræðingur, f. 15. mars 1978. 2) Dagbjört Eysteinsdóttir, f. 22. júlí 1955, gift Kristjáni G. Þorsteinssyni bifvélavirkja, f. 27. júní 1956. Sonur þeirra er Eysteinn Heiðar bifvélavirki, f. 3. júní 1976, og sonur hans er Kristján Darri, f. 15. febrúar 2000.

Þórunn fluttist ung til Eskifjarðar þar sem faðir hennar hóf útgerð og þar gekk hún í barna- og unglingaskóla. Þórunn fór ung til Reykjavíkur, til náms í Hússtjórnarskóla Reykjavíkur, en þar kynntist hún manni sínum Kristjáni. Þau fluttust síðar til Raufarhafnar þar sem Kristján tók við verksmiðjustjórn Síldarverksmiðju ríkisins. Árið 1940 fluttust þau til Húsavíkur og stofnuðu síldarsöltunarstöð KJE. Stöðina ráku þau þar til Kristján lést 1946. Þórunn hélt rekstrinum áfram ásamt mági sínum, Einari, og síðar seinni manni sínum, Eysteini, til ársins 1955. Hún tók virkan þátt í félagslífi á Húsavík. Sat lengi í stjórn slysavarnadeildar kvenna á Húsavík, starfaði mikið með Kvenfélagi Húsavíkur og sat m.a. í Barnaverndarnefnd Húsavíkur. Hún var m.a. í forystusveit þegar fyrsta dagheimili fyrir börn var byggt á Húsavík og einnig meðal frumkvöðla þegar hafist var handa við stofnun skrúðgarðsins á Húsavík. Ræktun blóma og trjáa var aðaláhugamál Þórunnar og bar garður þeirra hjóna að Ásgarðsvegi 11 þessum áhuga fagurt vitni. Fegrun og verndun umhverfisins almennt var Þórunni metnaðarmál enda einlægur náttúru- og umhverfissinni alla tíð.

Útför Þórunnar verður gerð frá Húsavíkurkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14.

Tengdamóðir mín Þórunn Elíasdóttir eða Dúdda eins og hún var alltaf kölluð lést 10. júlí sl. Dúdda var komin á efri ár þegar ég kynntist henni en það fór ekki á milli mála að þar var stórbrotin og skemmtileg kona á ferð. Dúdda var greind og hafði ákveðnar skoðanir á málum og mönnum. Henni var illa við Elli kerlingu og var því ekki glöð þegar hún átti afmæli og vildi helst ekki halda upp á slíkan atburð því henni fannst það ekkert merkilegt að eldast. Hún fylgdist vel með bæði þjóðfélagsumræðu og alþjóðamálum. Hún hringdi oft til að fá skoðun mína á stríðinu í Afganistan, hungrinu í Afríku eða ummælum Bandaríkjaforseta. Þetta voru mjög skemmtileg símtöl og umræður sem við áttum. Hin síðari ár urðu þó þessar umræður erfiðari og æ fátíðari þar sem heyrnarleysi var farið að há henni mikið. Síðustu tvö árin heyrði hún ekki í síma og átti erfitt með að halda uppi samræðum vegna heyrnarleysis. Ég veit að henni þótti það erfitt og talaði hún oft um það að hún væri að einangrast í sínum heimi. Hún gat ekki hlustað á útvarp eða sjónvarp en blöðin las hún til að fylgjast með þjóðmálaumræðunni.

Framkvæmdir á Húsavík voru líka á áhugasviði hennar og var það fastur liður þegar við komum norður að keyra um Húsavík með henni og skoða framkvæmdir þar og uppbyggingu í bænum. Þetta lýsir vel hve mikil krafta- og framkvæmdakona hún var.

Trjá- og garðrækt var stórt áhugamál hennar. Segja má að hún hafi verið frumkvöðull á því sviði á Húsavík en hún var með þeim fyrstu sem byrjuðu á garðrækt þar. Garðurinn við Ásgarðsveg var hennar stolt og vin. Þar eyddi hún ómældum stundum við að rækta blóm og hirða garðinn og var hann ávallt til mikillar prýði. Áhugi hennar var svo mikill að hann smitaðist til annarra. Þannig fékk ég áhuga á garðrækt og var stolt yfir því að geta komið með rósir úr garðinum mínum á dánarbeð hennar. Hún fylgdist vel með uppbyggingu skrúðgarðsins á Húsavík og fannst hann mikil bæjarprýði enda var skoðun á honum eitt af skylduverkunum þegar við heimsóttum Húsavík.

Dúdda var afar gestrisin kona og stóð heimili hennar ætíð opið. Hún hafði mjög gaman af því af fá gesti til sín. Þá var heldur ekki bara drukkinn kaffisopi í eldhúsinu heldur var alltaf dúkað upp og lagt á borð. Hún dúkaði jafnan með "gestabókinni" en gestir skrifuðu nafnið sitt á dúkinn og Dúdda saumaði nafnið síðan út. Þessi dúkur er listaverk og geymir margar minningar.

Dúdda var aldrei sátt við að flytja af Ásgarðsveginum eftir lát Eysteins. Hún saknaði þess að geta ekki dundað í garðinum en þó sérstaklega að geta ekki tekið almennilega á móti gestum og boðið upp á mat. Hún leysti það þó vel af hendi því hún dúkaði borð inni á herberginu sínu í Hvammi, keypti snakk, ídýfur og osta og bauð uppá. Pizzuveislurnar voru ófáar á Hvammi, yngri kynslóðinni til mikillar ánægju. Hún var alltaf tilbúin að reyna nýjungar og hún naut sín best þegar hún gat boðið og veitt.

Það eru bara góðar minningar sem ég á um Dúddu. Ég er ríkari í sinni eftir að hafa kynnst henni og síðast en ekki síst er ég ríkari að hafa gifst syni Dúddu sem kom með gott veganesti í hjónabandið frá kærleiksríku heimili þeirra Dúddu og Eysteins.

Hvíl þú í friði

Sigríður Guðmundsdóttir.

Elsku besta amma mín. Ég sendi þér nokkrar línur sem eru þó ekki þær sem ég hafði hugsað mér, ég hélt ég myndi skrifa þér skemmtilegt kort frá Danmörku þar sem ég er núna í örstuttu fríi og ég hlakkaði svo til að koma í ágúst norður og hitta þig til að spjalla um allt sem á daga mína hefur drifið síðan síðast. En þú komst á óvart með því að kveðja svo skyndilega þegar enginn átti von á því. Það var allt annað en auðvelt fyrir mig að fá fréttir af andláti þínu hingað til Danmerkur aðeins 2 dögum eftir að ég kom hingað út, en það er víst ekki spurt að því þegar kallið kemur. Mikið er ég fegin að ég sé á heimleið og get því fylgt þér síðasta spölinn í þessu lífi. Ég veit að ég get huggað mig við það að þú ert komin þangað sem þú vilt vera og loksins hafir þú hitt alla þá sem á undan þér eru gengnir, bæði vini og ættingja sem ég veit að þú ert búin að sakna lengi. Mér er í raun orðavant og það er jú ný tilfinning hjá mér gagnvart þér því við gátum jú spjallað og spjallað hvenær sem tækifæri gafst. Takk fyrir allar góðu stundirnar okkar saman og takk fyrir allar góðu minningarnar sem þú skilur eftir hjá mér, það veit guð að ég á eftir að sakna þín og það verður skrítið að setjast ekki niður og skrifa þér nokkrar línur með fréttum frá okkur öllum úr Reykjavíkinni. Ég vildi að ég hefði getað verið hjá þér síðustu andartökin þín en þú veist að ég var þar í huganum með þér. Ég vona að þú vitir hvað ég er stolt af því að bera nafnið þitt og ég held þú vitir hvað þú varst mér í raun og veru og hvað mér þótti og þykir undur undurvænt um þig. Takk fyrir allt og allt, elsku besta amma, þú verður áfram í huga mér og hjarta út allt lífið og minning þín mun lifa með mér og mínum börnum. Ég óska þér að lokum góðrar heimkomu og við sjáumst aftur þegar minn tími er kominn. Með ástar- og saknaðarkveðju, þín elskandi sonardóttir.

Þórunn Ýr Elíasdóttir.

Þórunn Kristrún Elíasdóttir fæddist í Stóru-Breiðuvík í Helgustaðahreppi í S-Múlasýslu 3. október 1915. Hún lést á Heilbrigðisstofnun Þingeyinga á Húsavík 10. júlí síðastliðinn og var útför hennar gerð frá Húsavíkurkirkju 19. júlí.

Nú þegar þú kæra og góða leiksystir og vinkona mín hefir lokið þinni lífsgöngu eftir farsæla og sérstaklega litríka æfi, langar mig til að minnast þín nokkrum orðum og þakka þér fyrir allt gott og gaman á liðnum árum.

Það var stuttur spölur á milli heimila okkar á Eskifirði og þess vegna lágu sporin svo oft okkar á milli. Við vorum saman í skóla og ekki spillti það fyrir. En svo fluttir þú í burtu en samt hélst tryggðin við og aldrei var svo ekið um Þingeyjarsýslu að ekki væri komið við á Húsavík og þegar ég svo fluttist til Stykkishólms, voru bréfin og jólakveðjurnar sem aldrei brugðust og ég var einmitt fyrir skömmu búin að fá þetta ljómandi bréf frá þér, þegar ég frétti um brottför þína til annarra heimkynna og nú er lífsstarfi þínu lokið hér á jörð og annað tekur við - að vorum við bæði viss um. Þegar ég nú sendi þér mínar innilegustu kveðju og minnist alls þess sem okkur fór á milli, bæði á Eskifirði og svo allar heimsóknirnar. Við fundum alltaf svo vel hversu æskustöðvarnar áttu mikil ítök í okkur, og bernskuleikirnir, í sakleysi æskunnar eru bjartir í huganum og félagarnir okkar sem tóku þátt í þeim, verður þakklætið hærra á metunum.

Já kæra vina mín, þú hefir lokið hér löngu og viðburðaríku ævistarfi og það er mikill ljómi yfir vegferðinni.

Ég bið þann sem öllu ræður að vaka yfir þér og blessa og um leið þakka ég fyrir allt sem þú varst mér og mínum frá upphafi kynna til dánardægurs.

Þinn vinur og leikfélagi

Árni Helgason.